Child Protection Policy and Guidance 

Wersja polska poniżej

The aim of this policy

The aim of this policy is to ensure that all our children and young people are safe. To realise this aim there is a need to ensure that all staff, and volunteers within our organisation are: 

  • Aware of their responsibility to protect our children and young people from all forms of neglect, abuse, and discrimination and of this Child Protection Policy their age and stage of development
  • Able to recognise a situation that presents a risk to children and young people and are able to look out for signs which may suggest a child or young person is: 
  • Is being physically or emotionally harmed, or put at risk of harm, abuse, or exploitation.
  • Having their basic needs neglected or being cared for in ways that are not appropriate to their age and state of development”
  • Being denied access to appropriate medical care and treatment; and 
  • Being exposed to demands and expectations which are inappropriate to their stage of development and age.
  • Aware of how to record and report identified or disclosed neglect and child abuse.
  • Ensure that all records keeping, including are kept in accordance with the Data Protection Act (1998)
  • Ensure that Child Protection incidents are carefully considered and dealt with immediately in accordance with the legislation. 
  • Ensure that children are aware of their right to be protected from being hurt or badly treated, Article 19, UNCRC and are aware of this policy.
  • Ensure that children are aware the information may be shared to keep them safe. 
  • Ensure that children have appropriate skills to support them in seeking the support of adults who can help them and learn to identify potential risk to their safety. 

We will achieve this aims by: 

  • Reviewing this policy annually to ensure it remains in line with most recent advice and guidance
  • Issuing all members of staff and volunteers with this Child Protection Policy upon their arrival to ensure that all staff and volunteers are aware of their responsibilities and of how to take action.
  • Ensuring our curriculum and practice supports children and young people to be aware of contexts which may place them at risk of harm and strategies to reduce risk.

Roles and Responsibilities

“Everyone working with children and their families, including social workers, health professionals, police, educational staff, voluntary organisations and the third sector, as well as members of the community, need to appreciate the important role they can play in remaining vigilant and providing robust support for child protection.” National Guidance for Child Protection Scotland, 2014, p2

Safeguarding children is everyone’s responsibility. Child protection is a part of safeguarding and promoting welfare. As a charitable organisation providing services for children, we are well placed to observe physical and psychological changes in a child which may indicate abuse or suggest they are at risk of being harmed.

  • Staff and volunteers need to be able to recognise a situation that presents a risk to children and young people and feel confident to respond in a way that will help protect the child. There is a need to look out for signs which may suggest that a child is: 
  • Being physically, sexually, or emotionally harmed, or put at risk of harm, abuse, or exploitation.
  • Having their basic needs neglected or being cared for in ways that are not appropriate to their age and stage of development
  • Being denied the sustained support and care necessary for them to thrive and develop normally
  • Being denied access to appropriate medical care and treatment
  • Being exposed to demands and expectations which are inappropriate to their age and stage.

A child or young person may require our intervention if they: 

  • Have unexplained bruising or injuries in an unusual place
  • Appear afraid, quiet, or withdrawn or scared to go home
  • Appear hungry, tired or have poor hygiene
  • Are left unattended or unsupervised or are out too late
  • Seem to have too much responsibility for their age
  • Are speaking or acting in a sexually inappropriate way
  • Are misusing drugs or alcohol

Staff is also required to raise concerns about a child or young person because of the behaviour of an adult who has responsibility to care for the child or young person or is involved in their life. The adults may:  

  • Act in a violent way to other adults, within or out with the household
  • Act violently or sexually toward the child or young person, or appear to be grooming them for sex
  • Misuse drugs or alcohol
  • Be physically or verbally abusive towards a child or young person
  • Appear to be neglecting the child`s basic needs or not taking them for medical treatment
  • Be exposing the child to inappropriate images, particularly on-line
  • Struggle to manage mental health problems

WHO TAKES ACTION TO SAFEGUARD CHILDREN AND YOUNG PEOPLE?

Charity trustees nominate person who coordinates the training and oversees records of learning are kept. In most cases that person will receive concerns from colleagues (teachers, volunteers) and takes action to safeguard children although this responsibility could sit with all members of staff. 

CONFIDENTIALITY 

It is essential to maintain strict confidentiality in all child protection matters. All staff have a duty to pass on their concern to the designated person but should not discuss the concerns with anyone who is not relevant to the enquiry.

How to act if you have a concern about a child or young person as a result of: 

  • A disclosure of abuse
  • Suspected abuse
  • Expression of concern made by a third party 
  • A staff member witnesses an abusive situation involving another person or staff member.

LOOK AND LISTEN TO THE CHILD OR YOUNG PERSON

  • Do not promise confidentiality, you have a duty to share this information and refer to Children’s Social Care Services. 
  • Listen to what is being said, without displaying shock or disbelief. 
  • Accept what is said. 
  • Reassure the child, but only as far as is honest, don’t make promises you may not be able to keep eg: ‘Everything will be alright now’, ‘You’ll never have to see that person again’. 
  • Do reassure and alleviate guilt, if the child refers to it. For example, you could say, ‘You’re not to blame’. 
  • Do not ask leading questions (eg: Did he touch your private parts?), ask open questions such as ‘Anything else to tell me?’ 
  • Do not ask the child to repeat the information for another member of staff.
  • Explain what you have to do next and who you have to talk to. 
  • Take notes if possible or write up your conversation as soon as possible afterwards. 
  • Record the date, time, place any non-verbal behaviour and the words used by the child (do not paraphrase). 
  • Record statements and observable things rather than interpretations or assumptions. 

REPORT IT 

If you have a concern about a child or young person, raise this with Child Protection Coordinator, who will listen carefully to help determinate next steps. If they judge that further investigation is required, they will contact the Joint Child Protection Unit in Aberdeen on 01224 306877.

The Child Protection Coordinator will adhere to the principles of information sharing set out in the Data Protection Act and only share information, which is relevant, necessary and proportionate to the Child Protection.

Definitions of abuse and neglect: 

Abuse and neglect are forms of maltreatment of a child. Somebody may abuse or neglect a child by inflicting harm, or by failing to act to prevent harm. Children may be abused in a family or in an institutional or community setting; by those known to them or, more rarely, by a stranger. They may be abused by an adult or adults or another child or children. 

  • Physical abuse 

Physical abuse may involve hitting, shaking, throwing, poisoning, burning or scalding, drowning, suffocating, or otherwise causing physical harm to a child. Physical harm may also be caused when a parent or carer fabricates the symptoms of, or deliberately induces illness in a child. 

  • Emotional Abuse 

Emotional abuse is the persistent emotional maltreatment of a child such as to cause severe and persistent adverse effects on the child’s emotional development. It may involve conveying to children that they are worthless or unloved, inadequate, or valued only insofar as they meet the needs of another person. It may feature age or developmentally inappropriate expectations being imposed on children. These may include interactions that are beyond the child’s developmental capability, as well as overprotection and limitation of exploration and learning, or preventing the child participating in normal social interaction. It may involve seeing or hearing the ill-treatment of another. It may involve serious bullying causing children frequently to feel frightened or in danger, or the exploitation or corruption of children. Some level of emotional abuse is involved in all types of maltreatment of a child, though it may occur alone. 

  • Sexual Abuse 

Sexual abuse involves forcing or enticing a child or young person to take part in sexual activities, including prostitution, whether or not the child is aware of what is happening. The activities may involve physical contact, including penetrative (eg: rape, buggery or oral sex) or non-penetrative acts. They may include non-contact activities, such as involving children in looking at, or in the production of, pornographic material or watching sexual activities, or encouraging children to behave in sexually inappropriate ways. 

  • Neglect 

Neglect is the persistent failure to meet a child’s basic physical and/or psychological needs, likely to result in the serious impairment of the child’s health or development. Neglect may occur during pregnancy because of maternal substance abuse. Once a child is born, neglect may involve a parent or carer failing to provide adequate food and clothing, shelter including exclusion from home or abandonment, failing to protect a child from physical and emotional harm or danger, failure to ensure adequate supervision including the use of inadequate caretakers, or the failure to ensure access to appropriate medical care or treatment. It may also include neglect of, or unresponsiveness to, a child’s basic emotional needs. 

Wersja polska

Celem niniejszej polityki jest zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim naszym dzieciom i młodzieży. Aby zrealizować ten cel, konieczne jest zapewnienie, aby wszyscy pracownicy oraz wolontariusze w naszej organizacji:

  • Byli świadomi swojej odpowiedzialności za ochronę dzieci i młodzieży przed wszelkimi formami zaniedbania, wykorzystywania i dyskryminacji, a także znali treść niniejszej Polityki Ochrony Dzieci (Child Protection Policy) w odniesieniu do wieku i etapu rozwoju podopiecznych.
  • Potrafili rozpoznać sytuację stwarzającą zagrożenie dla dzieci i młodzieży oraz umieli dostrzec sygnały sugerujące, że dziecko lub osoba młoda:
    • doznaje krzywdy fizycznej lub emocjonalnej, bądź jest narażona na ryzyko krzywdzenia, wykorzystywania lub eksploatacji;
    • doznaje zaniedbania w zakresie podstawowych potrzeb lub jest objęta opieką w sposób nieadekwatny do wieku i etapu rozwoju;
    • ma ograniczany dostęp do odpowiedniej opieki medycznej i leczenia;
    • jest poddawana wymaganiom i oczekiwaniom, które są nieodpowiednie do jej etapu rozwoju i wieku.
  • Wiedzieli, jak dokumentować i zgłaszać zidentyfikowane lub ujawnione przypadki zaniedbania i krzywdzenia dzieci.
  • Zapewnili, że wszelka dokumentacja jest prowadzona zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych (Data Protection Act 1998).
  • Zapewnili, że incydenty dotyczące ochrony dzieci są starannie analizowane i rozpatrywane bezzwłocznie, zgodnie z obowiązującymi przepisami.
  • Zapewnili, że dzieci są świadome swojego prawa do ochrony przed krzywdą i złym traktowaniem (Art. 19 Konwencji ONZ o Prawach Dziecka) oraz znają treść niniejszej polityki.
  • Zapewnili, że dzieci mają świadomość, iż informacje mogą być udostępniane w celu zapewnienia im bezpieczeństwa.
  • Zapewnili, że dzieci posiadają odpowiednie umiejętności wspierające je w poszukiwaniu pomocy u dorosłych oraz uczą się identyfikować potencjalne zagrożenia dla swojego bezpieczeństwa.

Cele te będziemy realizować poprzez:

  1. Coroczny przegląd niniejszej polityki, aby upewnić się, że jest ona zgodna z najnowszymi wytycznymi i poradami.
  2. Przekazywanie niniejszej Polityki Ochrony Dzieci wszystkim pracownikom i wolontariuszom w momencie rozpoczęcia przez nich pracy, aby zapewnić świadomość obowiązków i procedur działania.
  3. Zapewnienie, że nasz program nauczania i praktyka wspierają dzieci i młodzież w rozpoznawaniu sytuacji ryzykownych oraz uczą strategii redukcji ryzyka.

Role i obowiązki

„Każdy pracujący z dziećmi i ich rodzinami – w tym pracownicy socjalni, pracownicy służby zdrowia, policja, personel edukacyjny, organizacje wolontariackie i sektor trzeci, a także członkowie społeczności – musi rozumieć ważną rolę, jaką odgrywa w zachowaniu czujności i zapewnianiu silnego wsparcia w zakresie ochrony dzieci”. Krajowe wytyczne dotyczące ochrony dzieci w Szkocji (National Guidance for Child Protection Scotland), 2014, str. 2.

Ochrona dzieci jest obowiązkiem każdego. Ochrona dzieci (Child Protection) jest częścią zabezpieczania i promowania dobrostanu (Safeguarding). Jako organizacja charytatywna świadcząca usługi dla dzieci, mamy idealne warunki do obserwowania fizycznych i psychicznych zmian u dziecka, które mogą wskazywać na nadużycia lub sugerować ryzyko odniesienia szkody.

Pracownicy i wolontariusze muszą potrafić rozpoznać sytuację zagrożenia oraz czuć się pewnie w podejmowaniu działań chroniących dziecko. Należy zwracać uwagę na sygnały sugerujące, że dziecko:

  • doznaje krzywdy fizycznej, seksualnej lub emocjonalnej, bądź jest narażone na ryzyko krzywdzenia, nadużyć lub eksploatacji;
  • doznaje zaniedbania podstawowych potrzeb lub jest objęte opieką nieadekwatną do wieku i etapu rozwoju;
  • ma ograniczane stałe wsparcie i opiekę niezbędną do prawidłowego rozwoju;
  • ma ograniczany dostęp do odpowiedniej opieki medycznej i leczenia;
  • jest poddawane wymaganiom i oczekiwaniom nieadekwatnym do wieku i etapu rozwoju.

Dziecko lub osoba młoda może wymagać naszej interwencji, jeśli:

  • ma niewyjaśnione siniaki lub obrażenia w nietypowych miejscach;
  • wydaje się przerażone, ciche, wycofane lub boi się powrotu do domu;
  • wydaje się głodne, zmęczone lub ma zaniedbaną higienę;
  • zostaje bez opieki, bez nadzoru lub przebywa poza domem zbyt późno;
  • wydaje się obarczone zbyt dużą odpowiedzialnością jak na swój wiek;
  • mówi lub zachowuje się w sposób niewłaściwy seksualnie;
  • nadużywa narkotyków lub alkoholu.

Pracownicy są również zobowiązani do zgłaszania obaw dotyczących dziecka ze względu na zachowanie dorosłego, który jest odpowiedzialny za opiekę nad dzieckiem lub jest obecny w jego życiu. Dorosły może:

  • zachowywać się agresywnie wobec innych dorosłych (w domu lub poza nim);
  • zachowywać się agresywnie lub seksualnie wobec dziecka, bądź wykazywać oznaki uwodzenia dziecka (grooming);
  • nadużywać narkotyków lub alkoholu;
  • stosować przemoc fizyczną lub słowną wobec dziecka;
  • zaniedbywać podstawowe potrzeby dziecka lub nie zapewniać mu leczenia;
  • narażać dziecko na kontakt z nieodpowiednimi treściami (szczególnie w internecie);
  • mieć trudności z opanowaniem problemów ze zdrowiem psychicznym.

Kto podejmuje działania w celu ochrony dzieci i młodzieży?

Powiernicy organizacji wyznaczają osobę, która koordynuje szkolenia i nadzoruje rejestry szkoleń. W większości przypadków osoba ta przyjmuje zgłoszenia o obawach od współpracowników (nauczycieli, wolontariuszy) i podejmuje działania ochronne, choć odpowiedzialność ta może spoczywać na wszystkich pracownikach.

Poufność

Utrzymanie ścisłej poufności we wszystkich sprawach dotyczących ochrony dzieci jest kluczowe. Wszyscy pracownicy mają obowiązek przekazać swoje obawy wyznaczonej osobie, ale nie powinni omawiać ich z nikim, kto nie jest zaangażowany w proces wyjaśniania sprawy.

Jak postępować w przypadku obaw o dziecko (ujawnienie, podejrzenie, zgłoszenie osób trzecich lub świadectwo nadużycia)

Patrz i słuchaj dziecka/osoby młodej

  • Nie obiecuj poufności. Masz obowiązek przekazać te informacje i skierować sprawę do służb socjalnych (Children’s Social Care Services).
  • Słuchaj tego, co mówi dziecko, nie okazując szoku ani niedowierzania.
  • Zaakceptuj to, co słyszysz.
  • Uspokój dziecko, ale tylko w granicach prawdy – nie składaj obietnic bez pokrycia, np.: „Teraz już wszystko będzie dobrze”, „Nigdy więcej nie zobaczysz tej osoby”.
  • Wspieraj i pomagaj łagodzić poczucie winy, jeśli dziecko o nim wspomina. Możesz powiedzieć: „To nie Twoja wina”.
  • Nie zadawaj pytań sugerujących (np.: „Czy on dotykał Twoich miejsc intymnych?”). Zadawaj pytania otwarte, takie jak: „Czy chcesz mi powiedzieć o czymś jeszcze?”.
  • Nie proś dziecka o powtarzanie informacji innemu pracownikowi.
  • Wyjaśnij, co musisz zrobić dalej i z kim musisz porozmawiać.
  • Rób notatki w trakcie lub zapisz rozmowę jak najszybciej po jej zakończeniu.
  • Zapisz datę, godzinę, miejsce, zachowania niewerbalne oraz słowa użyte przez dziecko (nie parafrazuj).
  • Zapisuj fakty i obserwacje, a nie interpretacje czy domysły.

Zgłoś to

Jeśli masz obawy dotyczące dziecka, zgłoś je Koordynatorowi ds. Ochrony Dzieci (Child Protection Coordinator), który uważnie Cię wysłucha i pomoże ustalić dalsze kroki. Jeśli uzna on, że konieczne jest dalsze dochodzenie, skontaktuje się z Joint Child Protection Unit w Aberdeen pod numerem 01224 306877. Koordynator będzie przestrzegać zasad udostępniania informacji określonych w ustawie o ochronie danych, przekazując tylko te informacje, które są istotne, niezbędne i proporcjonalne do celów ochrony dziecka.

Definicje krzywdzenia i zaniedbania

Krzywdzenie i zaniedbanie to formy złego traktowania dziecka. Można krzywdzić dziecko poprzez zadawanie mu cierpienia lub zaniechanie działań zapobiegających szkodzie. Dzieci mogą być krzywdzone w rodzinie, instytucji lub społeczności; przez osoby im znane lub rzadziej przez obcych. Sprawcą może być dorosły lub inne dziecko.

Przemoc fizyczna

Może obejmować bicie, potrząsanie, rzucanie, zatruwanie, palenie lub oparzanie, topienie, duszenie lub inne wyrządzanie dziecku krzywdy fizycznej. Krzywda fizyczna może być również wyrządzona, gdy rodzic lub opiekun pozoruje objawy choroby u dziecka lub celowo ją wywołuje.

Przemoc emocjonalna

To uporczywe złe traktowanie emocjonalne powodujące poważne i trwałe skutki dla rozwoju emocjonalnego dziecka. Może polegać na przekonywaniu dziecka, że jest bezwartościowe, niekochane, nieadekwatne lub cenione tylko wtedy, gdy zaspokaja potrzeby innej osoby. Może obejmować narzucanie dziecku oczekiwań niedostosowanych do jego wieku, nadmierną kontrolę, ograniczanie nauki i interakcji społecznych, a także narażanie na bycie świadkiem maltretowania innych osób. Obejmuje również poważne nękanie (bullying). Przemoc emocjonalna występuje w pewnym stopniu przy każdej innej formie maltretowania.

Wykorzystywanie seksualne

Polega na zmuszaniu lub nakłanianiu dziecka do udziału w czynnościach seksualnych, w tym w prostytucji, niezależnie od tego, czy dziecko jest świadome tego, co się dzieje. Czynności te mogą obejmować kontakt fizyczny (np. stosunek, akty oralne) lub czynności bezkontaktowe, takie jak zmuszanie do patrzenia na pornografię, udział w produkcji materiałów pornograficznych lub zachęcanie do zachowań nieodpowiednich seksualnie.

Zaniedbanie

To uporczywe niespełnianie podstawowych potrzeb fizycznych i/lub psychicznych dziecka, co może prowadzić do poważnego upośledzenia jego zdrowia lub rozwoju. Może wystąpić już w trakcie ciąży (nadużywanie substancji przez matkę). Po urodzeniu obejmuje niezapewnienie odpowiedniej żywności, odzieży, schronienia, brak nadzoru, niezapewnienie opieki medycznej oraz brak reakcji na podstawowe potrzeby emocjonalne dziecka.